Wiesje

Het was al donker en ik had de woensdagavond eten voor twee weken bij bruine café Flamingoos gemist wegens de aanhoudende winter koud en mijn verkoudheid. Normaal komen er een groep klanten voor de woensdagavond eten en ik hoor erbij. Rob, één van mijn beste vrienden, heeft mij verteld dat Wiesje naar mij heeft gevraagd. Wiesje, een kastelein bij Flamingoos heeft kasteleins oren en met grapjes en een vriendelijk stem weet zij de sfeer de juiste draai te geven.

Er hangt LED-lampjes aan de gevel van Flamingoos en in de ramen hangt vitrages in de rode en witte boerenbont van Noord Brabant. In de donkere waterkoude straat de lichten is een baken van welkom. Ik ging binnen en ik slaak een zucht van verlichting om in de warmte te staan. Aan de bar zat Rob en Henk en enkele anderen. Henk is een goede vriend dat Rob en ik in gemeen hebben. De avondmaaltijd was nog niet klaar en niet alle de vast klanten aanwezig waren.

Ik hing mijn jas en sjaal aan een haak en stop mijn muts in de zak van de jas. De klanten, allemaal mannen, jong en oud gelijk die voor deze avond komen hebben één ding gemeen. Ze zijn homo. Het wekelijkse avondeten schaft een kans om samen te eten en met soortgenoten te kletsen.

Op deze etensavond heeft Wiesjes haar talenten nodig. De opkomst was klein en de midwinter weer wierp een melancholie sfeer over de normaal bruisende bruine café. De plafond hangt half vol met slap regenboog guirlandes die het plafond in de schaduw legt. Dus de café lijkt een beetje verloren maar voor ons drieën wordt de half afgewerkte sieren een voorbode van carnaval.

Helemaal achterin het café een verhoogde deel van de vloer die normaal  als podia gebruikt wordt wordt voor de eetgasten gebruikt. Hoge vierkant roze tafels wordt erop gezet als eettafels en het lukt net. Boven aan de wand achter het podia hangen de portretten van Alexander en Maxima. Maxima draagt een kobalt blauw japon met een patroon van flamingoos.

Aan elke kant van de tafel waren er 2 zitplaatsen met plastic zwart en witte gestreept placemats. Ik zat naast Rob en Henk zat tegenover mij. Ik kan binnen in de opberg- rokersruimte naar open dozen vol carnaval decoraties kijken. Over drie weken wordt het Carnaval en de dozen zijn een voorbode van de gezelligste tijd van het jaar. Ik wijs de dozen aan Henk en Rob.  Henk draaide om en terug. Met een grijns op zijn gezicht stak Henk zijn hand in een plastic tas en trok er een blonde pruik uit. “Ik heb een pruik voor Carnaval gekocht. Mooie he.” Hij zat daar onder een blonde pruik met een grote ondeugende glimlach op zijn gezicht.

Met een lach vroeg hij aan mij, “Welke kleur pruik wil je voor Carnaval?  Rob en ik gaan morgen naar de carnavalswinkel.”

“Groen. Een fel groen als dat mogelijk is.”

“En als er geen groen is”, vroeg Henk, maar voor ik zijn vraag kon beantwoorden kwam Wiesje met een bord voor hem en zet het op de placemat. Hij zei “Dank je” maar zij was al twee borden verder. Plotseling stopte ze en met een zachte glimlachte zei ze tegen Henk, “Graag gedaan.” De vrouwen van het catering bedrijf stonden voor de deur van het keukentje met handen en armen vol opgeschepte borden. Achter in de keuken ving ik een glimp op van een vrouw die het eten op de borden aan het scheppen was.

Het eten was een speklap met stamppot. De stamppot was met ijs scoops op de borden geschept. Stamppot werd als bollen gepresenteerd ten koste van de hartige uitstraling die bij stamppot horen. De speklap ligt naast de drie bollen stamppot. Het nagerecht was stroopwafels en klein Oreo’s. De caterers lijkt halfslachtig in hun werk maar Wiesje zet een vriendelijke gezicht op en help serveren met het eten.

De klanten eten de maaltijd niet enthousiast maar ze hebben het toch opgegeten. Toen ik gegeten had wenste ik iedereen een fijne avond en ik liep langs Wiesje die achter de kassa bezig was. Ik zet mijn jas, sjaal en muts op en trok de attentie van Wiesje. Ik betaald met gepast geld. Wiesje draaide om en ging verder met bonnen opsommen.

Ik liep de deur uit en had de deur bijna dicht toen hoor ik de stem van Wiesje. “Fijne avond, Tom”.

Ik draaide en kijk naar Wiesje. Zij stond daar mij aan te kijken met een grote glimlach.

 

 

Over tomc49

I enjoy new things, experiences and people. I also enjoy creative writing.
Dit bericht werd geplaatst in Gay Life, Gay Plaatsen, Uncategorized en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s